Arad

Nie lubię dużych miast. Przewodnik informuje, że Arad jest całkiem spory. Ale cóż to jest te 180 tysięcy mieszkańców!  Moja urbs celeberrima jest znacznie większa, a jaka fajna ;) Dobra, zatrzymujemy się w centrum… Na obrzeżach miasta, nie ma zbyt wiele do zobaczenia. Oczywiście nogi i tak koniec końców zaniosą nas w miejsca, w których turystów zwykle nie uświadczysz.

Arad - Rumunia (fot. A. Olchawska).

Co warto wiedzieć o Aradzie?

Miasto istniało już kilkaset lat  zanim pierwszy raz wspomniano o nim w tekście z wieku XII. Położenie grodu na trasie Siedmiogród – Europa Środkowa przyczyniło się do rozwoju handlu. Arad prężnie się rozrastał, aż do najazdu Turków w połowie XVIw. Wtedy to wymordowano większość mieszkańców, a budowle spalono. Miasto pozostawało w rękach Imperium Osmańskiego przez 150 lat.

XIXw. przyniósł jednak ożywienie. To po nie tu przyjechaliśmy! W Aradzie zaczęły powstawać fabryki. Przemysłowcy nie szczędzili grosza wznosząc kamienice. Mieszkańcy bogacili się, a miasto wraz z nimi. Arad zyskał piękne budynki użyteczności publicznej, np. Teatr Państwowy. Oto kolejna dawka emocji dla miłośników secesji :)

Arad przez wieki był miastem węgierskim. Do Rumunii przyłączono go dopiero po I Wojnie Światowej.

Ratusz i Pałac Cenad -  Arad - Rumunia (fot. A. Olchawska).

Co warto zobaczyć?

– ratusz , który zaprojektował wyśmienity węgierski architekt Ödön Lechner (obok ratusza znajdują się 2 inne ciekawe zabytki: pałac Cenad i rokokowa budowla, w której od początku XXw mieści się Uniwersytet im. Aurela Vlaicu),

– Pałac Kultury z wysmakowanymi, secesyjnymi wnętrzami urządzonymi przez Lajos’a Szántay’a,

– Cerkiew serbską pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła z przełomu XVII/XVIIIw,

– neogotycki kościół luterański nazywany też czerwonym kościołem przez wzgląd na fasadę wykonaną z cegieł.

Teatr w Aradzie (fot. A. Olchawska).

Co jeszcze jest ciekawego w Aradzie, a czego zwiedzać nie wolno?

Cóż, zakazane intryguje :P Nie, nie będę zachęcać do łamania przepisów! Ale budowla jest na tyle ciekawa, że muszę o niej wspomnieć! Na półwyspie utworzonym przez rzekę Maruszę w latach 1762-1783 wzniesiono okazałą twierdzę na planie sześcioramiennej gwiazdy. Wiedzie do niej barokowa brama. Fortyfikacja skrywa wiele fos i trzy rzędy kazamatów. Dziś mieści się tam baza wojskowa.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s