wełna

Obecnie wśród producentów odzieży przeznaczonej do różnego rodzaju aktywności widoczny jest powrót do materiałów naturalnych, jak wełna czy len. Dziś zajmiemy się wełną.

 

 

Zalety wełny:

+ zapewnia komfort termiczny (nawet, gdy jest wilgotna),

+ dość dobrze odprowadza wilgoć,

+ posiada właściwości antybakteryjne,

+ nie absorbuje zapachów,

+ nie mnie się łatwo,

+ nie pali się,

+ jest naturalna,

 Wady:

– nie jest tak wytrzymała, jak włókna syntetyczne,

– może powodować podrażnienia skory i reakcje alergiczne (przyjmuje się, że runo o grubości włókna przekraczającej 28µ”drapie”, ale każdy z nas ma nieco inną wrażliwość),

– na ogół dłużej schnie,

– wymaga specjalnego (choć nie trudnego) prania,

– jest dość droga.

 

Uwagi:

  1. Czysta wełna nie jest polecana osobom, które mocno się pocą. W ich przypadku znacznie lepiej sprawdzi się wełna z domieszkami nowoczesnych włókien syntetycznych. Podobnie sprawa wygląda w czasie bardzo intensywnego wysiłku.
  2. W czasie upalnego lata również lepiej jest zastosować inne tkaniny.

 

 

Wełna sprawdzi się jako bielizna i druga warstwa termiczna. Wbrew opiniom, które jeszcze niedawno panowały w światku ludzi gór, sweter może zastąpić polar lub softshell.

Odpowiednio dobrana gramatura pozwala nosić ją przez cały rok.

Na ogół przyjmuje się, że:

– 120- 150 g/m2 to tkanina cieniutka,

– około 200 g/m2 – cieplejsza,

– 250 g/m2 i więcej – bardzo ciepła.

 

Marketingowcy przekonują o niesamowitych właściwościach runa merynosów. Fakt, jest świetne. Czy jednak nie ma dla niego alternatywy?

 

Gatunki wełny, które (moim zdaniem) sprawdzą się w czasie podróży:

– wełna naszych rodzimych owiec – cieplutka, ale drapiąca

merynos – runo pozyskiwane z owiec merynosów – miękkie, sprężyste, cienkie (12-24µ), dające dużo ciepła

szetland – wełna owiec z Wysp Szetlandzkich – niewiele się o tym słyszy, ale jest to bardzo dobra alternatywa dla merino ;)

szewiot – runo owiec żyjących na Wzgórzach Cheviot – (27-33µ) – szorstkie, ale wytrzymałe

lopi – z islandzkich owiec – wełna lekka, ciepła, mżawkoodporna :), ale nieco drapiąca -> jej zwolennicy mówią, że masuje ;)

alpaka – nie uczula, nie zawiera lanoliny, nie drapie, jest cieniutka, cieplejsza od wełny owczej i wytrzymalsza od niej, gubość 23-35µ, występuje w 2 odmianach: suri (cieńsza, delikatniejsza, stanowiąca ok.10% produkcji) i huacaya

– wełna renifera – lekka, ciepła i wytrzymała.

 

 

Gatunki wełny, nie wykorzystywane do produkcji odzieży turystycznej:

kaszmir – z kóz kaszmirskich – (16-18µ) ekskluzywne runo charakteryzujące się dużą miękkością, bardzo przyjemne w dotyku i ciepła, ale też bardzo delikatne

 

moher – z kóz angorskich – (25-45µ) -niezwykle puszysta, połyskliwa wełna, która niestety łatwo się filcuje

 

angora –z królików angorskich – (12-16µ) – lżejsza i cieplejsza od wełny owczej, ale bardzo łatwo się filcuje

kamel – runo wielbłąda- bardzo wytrzymałe, używane głównie do produkcji płaszczy lecz dość drogie

– wełna z jaków – wyjątkowo ciepła, mocniejsza o owczej, nie uczula, lecz jest trudna do zdobycia i bardzo droga

wełna wikunia – wełna wigonia, żyjącego w Andach – wyjątkowo cieniutka i delikatna, bardzo droga ze względu na niewielką populację i możliwość strzyżenia raz na trzy lata

kiwiut – sierść z rzadkiego i dziko żyjącego wołu piżmowego – bardzo cienka i ciepła, ale też bardzo droga

– inne, egzotyczne wełny

 

Co wpływa na cenę wełny?

  • rodzaj (jeśli nie jest to doprecyzowane na metce określenie wełna oznacza wełnę owczą),
  • grubość – generalna zasada jest taka: im włókno cieńsze, tym droższe

a)  jako cienką klasyfikuje się wełnę, której włókna mają grubość mniejszą niż 35,6µ,

b) średnią – 39,9µ,

c) grubą – powyżej 42,5µ;

na wełnie można też spotkać oznaczenia odnoszące się do klasyfikacji w obrębie danego rodzaju wełny:

a) ultrafine – wełna najcieńsza,

b) superfine – bardzo cienka,

c) fine – cienka,

d) medium – średnia,

e) strong – gruba.

  • wiek zwierzęcia
  • ilość wełny możliwej do pozyskania z pojedynczego osobnika
  • części ciała zwierzęcia z których pochodzi przędza (część okrywy włosowej jest delikatniejsza)
  • sposób hodowli, pozyskania i obróbki wełny
  • koszty transportu
  • marża

 

fot. Ben_Kerckx

fot. Ben_Kerckx

Oznaczenia spotykane na wełnie:

– „virgin wool” – runo jagnięce uzyskiwane z pierwszego strzyżenia zwierzęcia.

-„czysta wełna”- bez domieszek.

– „żywa wełna”-  pozyskana ze strzyżenia żywych zwierząt.

– „superwash”- wełna, którą można prać w pralce.

 

Symbole wprowadzone przez Sekretariat Wełny Woolmark:

pure_wool_logo

100% wełny

 

woolmark_blend

co najmniej 50% wełny

 

wool_blend

między 30% a 50%

 

 

Jak dbać o wełnę?

  • Odzieży wełnianej nie należy prać zbyt często. Dobrze jest ją wietrzyć.
  • Prać można wyłącznie w zimnej wodzie ( do 30 stopni Celsjusza) w środkach przeznaczonych specjalnie do prania wełny lub płatkach mydlanych. Należy się stosować do oznaczeń z metki!
  • Nie wykręcać, a ostrożnie wygniatać.
  • Do suszenia trzeba odzież położyć rozprostowaną na płaskiej powierzchni. Nie wolno wieszać, ani suszyć na słońcu lub w wysokiej temperaturze.
  • Zmechacenia i kłaczki trzeba co jakiś czas ogolić.

 

 

 

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s